22 maja nasza parafia przeżywała wyjątkowe chwile. Uroczystość odpustowa ku czci Świętej Rity od Zagadnień Trudnych i Niemożliwych zgromadziła tłumy wiernych – zarówno naszych oddanych parafian, jak i licznych gości, którzy przybyli do Warszawy z najróżniejszych zakątków Polski.
Był to czas głębokiej modlitwy, poruszającego słowa, tradycyjnych obrzędów oraz radosnego, rodzinnego świętowania.
Modlitwa, która niesie nadzieję
Uroczystości rozpoczęły się od Koronki do Świętej Rity. Przed ołtarzem odczytano setki intencji – próśb i podziękowań – które przynieśliśmy w swoich sercach. Wiele z nich dotyczyło spraw po ludzku beznadziejnych: zdrowia, kryzysów rodzinnych czy trudności w pracy. Wspólny szept modlitwy stworzył niesamowitą atmosferę jedności i ufności, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych.
Ewangeliczna nowoczesność, czyli lekcja przebaczenia
Centralnym punktem święta była uroczysta Msza Święta odpustowa. Wygłoszone kazanie głęboko zapadło w serca wszystkich zgromadzonych. Kaznodzieja przybliżył nam postać Świętej Rity jako kobiety „ewangelicznie nowoczesnej”, która potrafiła sprzeciwić się okrutnemu, zakorzenionemu w jej czasach prawu wendety (krwawej zemsty).
W dobitnych słowach przypomniał, że brak przebaczenia jest duchową blokadą, która niszczy przede wszystkim nas samych:
„Przebaczenie to najpierw decyzja, a nie emocje. Kiedy podejmuję decyzję, że przebaczam, moje życie zaczyna być inne. Otwiera się jakaś furtka dla Bożego działania.”
Usłyszeliśmy poruszające świadectwa – historię piosenkarki Eleni, która wybaczyła zabójcy swojej jedynej córki, oraz opowieść o rodzicach zamordowanego Dawida, którzy dzięki wierze znaleźli siłę do pojednania i otrzymali we Włoszech Nagrodę św. Rity. Kazanie stało się dla nas jasnym wezwaniem: jeśli chcemy, by Bóg wysłuchał naszych próśb, musimy zacząć od oczyszczenia serca i wyciągnięcia ręki do zgody.
Woń wiary: Poświęcenie róż i procesja ulicami osiedla
Niezwykle pięknym i symbolicznym momentem Liturgii było tradycyjne poświęcenie róż. Te pachnące kwiaty, tak bliskie Świętej Ricie, zabraliśmy ze sobą do domów. Poniesiemy je w miejsca, gdzie cierpienie, choroba lub kryzys sprawiają, że potężne wstawiennictwo naszej Patronki jest najbardziej potrzebne. Niech ich zapach przypomina o Bożej obecności tam, gdzie po ludzku brakuje już nadziei.
Po Mszy Świętej wyraziliśmy naszą wiarę publicznie. Ulicami naszego osiedla przeszła uroczysta procesja. Ponad głowami zgromadzonych niesiona była figura Świętej Rity oraz Jej święte relikwie. Wspólnie modląc się i śpiewając, prosiliśmy o błogosławieństwo dla wszystkich mieszkańców naszych bloków i domów, powierzając opiece Patronki całą okolicę.
Coś dla ducha, coś dla ciała: Parafialna Agapa
Po uczcie duchowej przyszedł czas na radosne świętowanie we wspólnocie. Przed kościołem na wszystkich czekał wspaniały poczęstunek.
-
Mistrzowie grilla: Kilku kucharzy dwoiło się i troiło, serwując pyszne, gorące kiełbaski.
-
Słodkie wypieki: Stoły uginały się od domowych ciast, upieczonych z sercem przez nasze niezawodne parafianki.
Rozmowom, uśmiechom i integracji nie było końca – to był piękny dowód na to, jak wielką i zgraną rodziną potrafi być parafia św. Rity.
Słowa wdzięczności – DZIĘKUJEMY!
Ta piękna uroczystość nie odbyłaby się bez zaangażowania wielu serc. Pragniemy z całego serca podziękować:
-
Wszystkim obecnym kapłanom – za sprawowanie Liturgii, posługę w konfesjonałach i wspólnotę modlitwy.
-
Drogim Gościom przybyłym z innych miast (w tym z Bielska-Białej i wielu innych zakątków) – Wasza obecność i świadectwo wiary są dla nas ogromnym umocnieniem.
-
Siostrom Zakonnym i Służbie Liturgicznej – za dbałość o piękno i godny przebieg uroczystości oraz procesji.
-
Parafianom – kucharzom dbającym o grilla, gospodyniom za przepyszne ciasta oraz wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób pomogli w przygotowaniu tego wyjątkowego dnia.
Święta Rito, patronko spraw trudnych, módl się za nami i upraszaj nam dar serca gotowego do przebaczenia!
