Wspólnota parafii św. Rity z Cascii w Warszawie po raz kolejny udowodniła, że wiara najlepiej smakuje w dzieleniu się radością z innymi. Tegoroczny Poniedziałek Wielkanocny stał się wyjątkowym świadectwem, które połączyło głębię liturgicznego przeżycia z barwną, polską tradycją, tworząc przestrzeń jedności dla wszystkich mieszkańców Gocławia.
Liturgia, która niesie światło
Centralnym punktem świętowania była uroczysta liturgia sprawowana w tymczasowej kaplicy. Drugi dzień Wielkanocy w tradycji chrześcijańskiej jest przedłużeniem radości ze Zmartwychwstania Pańskiego. To czas, w którym wspominamy spotkanie Zmartwychwstałego Jezusa z uczniami w drodze do Emaus oraz z niewiastami przy pustym grobie.
W murach parafii św. Rity to orędzie wybrzmiewa szczególnie mocno. Nasza patronka, nazywana Świętą od spraw trudnych i beznadziejnych, uczy nas, że z każdej, nawet najtrudniejszej sytuacji (symbolizowanej przez kolce jej róży), Bóg potrafi wyprowadzić życie i piękno (symbolizowane przez kwiat róży). Budowa kościoła to proces wymagający cierpliwości, ale dzisiejsza liturgia przypomniała parafianom, że „Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym”.
Śmigus-dyngus pod okiem patronki
Po zakończonej Mszy świętej powaga ustąpiła miejsca radosnemu gwarowi. Zgodnie z polskim zwyczajem, przed kaplicą odbył się tradycyjny Lany Poniedziałek.
Skąd bierze się ta tradycja?
-
Wymiar ludowy: Śmigus-dyngus (lany poniedziałek) wywodzi się z dawnych obrzędów oczyszczenia i radości z budzącej się do życia wiosny.
-
Wymiar duchowy: Woda w tradycji chrześcijańskiej nierozerwalnie kojarzy się z sakramentem chrztu. Polanie wodą przypomina nam o obmyciu z grzechu i nowym życiu, które otrzymaliśmy dzięki ofierze Chrystusa.
Przed kaplicą rozegrała się „bitwa na wodę”, która połączyła najmłodszych i starszych stażem parafian. Był to widok symboliczny – w miejscu, gdzie powstaje nowa świątynia, już teraz tętni wspólnotowe życie.
Dlaczego świętujemy drugi dzień?
Wiele osób pyta, dlaczego Poniedziałek Wielkanocny jest dniem wolnym i świątecznym. W liturgii Kościoła cała Oktawa Wielkanocy (osiem dni po zmartwychwstaniu) jest traktowana jak jeden wielki dzień świąteczny. Poniedziałek jest momentem „oddechu”, by w gronie rodziny i sąsiadów dzielić się radością z faktu, że śmierć została pokonana.
Święta Rita, która w swoim życiu przeszła przez wiele trudów, z pewnością uśmiechała się dziś z nieba, widząc swoją warszawską rodzinę. Parafia przy Żupniczej po raz kolejny pokazała, że budowa kościoła to nie tylko inwestycja budowlana, ale przede wszystkim budowanie relacji międzyludzkich i żywej wiary.
